ریبیت بروکرها در حسابهای مختلف چه تفاوتی دارد؟
ریبیت بروکر بخشی از هزینه معامله را برمیگرداند، اما اثر آن در همه حسابها یکسان نیست. حساب استاندارد، ECN و Zero ساختار متفاوتی از اسپرد و کمیسیون دارند؛ بنابراین ارزش کشبک باید بر اساس هزینه خالص همان حساب سنجیده شود.
برای مثال، کش بک آلپاری برای معاملهگری که حساب پرتکرار دارد میتواند بخشی از هزینه ماهانه را برگرداند، اما ارزش آن به حجم طبیعی معاملات وابسته است. هدف از ریبیت، کاهش هزینه معاملات فارکس است و نه ایجاد دلیل تازه برای باز کردن پوزیشنهای بیشتر. هر معامله اضافی همچنان ریسک بازار، اسپرد و احتمال لغزش دارد. به همین دلیل معاملهگر باید ابتدا حساب مناسب استراتژی خود را انتخاب کند و سپس ببیند طرح بازپرداخت در همان حساب چه میزان از هزینه را جبران میکند.
نوع حساب چگونه مقدار ریبیت را تغییر میدهد؟
در حسابهای استاندارد، بروکر معمولاً بخش اصلی درآمد معاملاتی خود را از اسپرد دریافت میکند. معاملهگر کمیسیون جداگانهای برای هر لات نمیبیند، اما فاصله قیمت خرید و فروش میتواند بیشتر باشد. اگر طرح ریبیت بر مبنای بخشی از درآمد حاصل از معاملات محاسبه شود، میزان بازگشت ممکن است به حجم، نماد و سطح همکاری وابسته باشد. این مدل برای کاربر سادهتر به نظر میرسد، ولی برای مقایسه باید اسپرد واقعی در ساعات فعالیت ثبت شود و سپس مبلغ بازگشتی از آن کم شود.
در حسابهای ECN ساختار متفاوت است. اسپرد میتواند پایینتر باشد و در مقابل، کمیسیون مشخصی برای باز و بسته کردن معامله دریافت شود. در چنین حسابی ریبیت ممکن است از بخشی از کمیسیون، اسپرد یا ساختار همکاری بروکر تأمین شود. نتیجه این است که درصد اعلامشده به تنهایی قابل مقایسه نیست. دو طرح با عبارت «ریبیت بالا» میتوانند مبلغ نهایی متفاوتی ایجاد کنند، زیرا هزینه خام هر حساب و نحوه محاسبه بازپرداخت یکسان نیست.
حسابهای Zero یا Raw نیز معمولاً برای معاملهگران فعال طراحی میشوند و هزینه را بیشتر به سمت کمیسیون میبرند. این حسابها زمانی جذاباند که کاهش اسپرد برای استراتژی اهمیت زیادی داشته باشد. اسکالپر ممکن است ترجیح دهد در هر معامله اسپرد کمتری بپردازد، حتی اگر کمیسیون جداگانه داشته باشد. در این شرایط ریبیت میتواند بخش دیگری از هزینه را کاهش دهد، اما باید بعد از محاسبه مجموع اسپرد، کمیسیون و لغزش قیمت بررسی شود.
چرا حجم معاملات روی ارزش کشبک اثر دارد؟
ریبیت معمولاً با فعالیت معاملاتی ارتباط دارد؛ بنابراین هرچه حجم طبیعی معاملات بیشتر باشد، مبلغ بازگشتی نیز میتواند افزایش پیدا کند. تریدر روزانه یا اسکالپر که در ماه حجم زیادی جابهجا میکند، اختلاف کوچک هزینه در هر لات را در پایان ماه بهتر احساس میکند. برای کسی که فقط چند معامله محدود دارد، همان طرح ممکن است مبلغ چندانی ایجاد نکند. این تفاوت به معنی بهتر بودن معامله پرتکرار نیست، بلکه نشان میدهد ارزش ریبیت برای سبکهای مختلف متفاوت است.
اشتباه رایج زمانی رخ میدهد که معاملهگر برای افزایش مبلغ کشبک، حجم یا تعداد پوزیشنها را بالا ببرد. اگر معاملهای در استراتژی وجود ندارد، ایجاد آن فقط برای دریافت بازپرداخت منطقی نیست. فرض کنید بخشی از کمیسیون برمیگردد؛ همچنان قسمت دیگری از هزینه پرداخت میشود و علاوه بر آن، معامله در معرض زیان بازار قرار دارد. ریبیت باید نتیجه فعالیت عادی باشد، نه محرک ایجاد فعالیت تازه. این اصل برای حفظ کیفیت سیستم معاملاتی اهمیت زیادی دارد.
بهترین روش، ثبت سه عدد در پایان ماه است: حجم کل معاملات، هزینه خام و مبلغ ریبیت. هزینه خام شامل اسپرد و کمیسیون قابل اندازهگیری است و مبلغ بازگشتی از آن کم میشود تا هزینه خالص مشخص شود. با چند ماه داده میتوان فهمید کدام حساب برای استراتژی واقعی شما ارزانتر است. این روش از مقایسه درصدهای تبلیغاتی دقیقتر است، چون نتیجه را بر اساس عملکرد و حجم شخصی معاملهگر نشان میدهد.
کش بک آلپاری و طرحهای مشابه را چگونه بررسی کنیم؟
در منبع یوتوبروکرز برای آلپاری امکان دریافت ریبیت و قرار دادن معرف برای حسابهای مشخص توضیح داده شده است. کاربر جدید میتواند شرایط ثبتنام از مسیر مربوط را بررسی کند و کاربری که از قبل حساب دارد نیز باید ببیند آیا امکان تغییر معرف برای او فعال است. نکته مهم این است که شرایط طرح، درصدها و زمان پرداخت میتوانند تغییر کنند. بنابراین پیش از افزایش حجم، فعال بودن ریبیت روی همان حساب باید از پشتیبانی تأیید شود.
در بررسی هر طرح باید مشخص شود پرداخت روزانه، هفتگی یا ماهانه است و آیا همه نمادها و حسابها نرخ یکسان دارند. بعضی طرحها ممکن است برای حساب یا حجم خاص بازگشت بیشتری داشته باشند. همچنین باید دانست آیا معاملات بسیار کوتاه، معاملات بونوسی یا بعضی روشهای خاص مشمول هستند یا نه. اگر قوانین شفاف نباشند، معاملهگر ممکن است بر اساس مبلغی که انتظار دارد تصمیم مالی بگیرد اما در زمان تسویه رقم دیگری دریافت کند.
چه هزینههایی را کنار ریبیت باید دید؟
کاهش هزینه معاملات فارکس فقط از مسیر کشبک انجام نمیشود. اسپرد، کمیسیون، سوآپ، هزینه تبدیل ارز، کارمزد واریز و برداشت و حتی لغزش قیمت میتوانند نتیجه نهایی را تغییر دهند. اگر حسابی ریبیت جذابی داشته باشد اما اسپرد متوسط آن بالاتر از گزینه دیگر باشد، ممکن است بعد از بازپرداخت همچنان گرانتر بماند. برای معاملات شبانه نیز هزینه سوآپ باید جداگانه محاسبه شود، زیرا ریبیت لزوماً آن را پوشش نمیدهد.
ریبیت برای چه معاملهگری مفیدتر است؟
ریبیت بیشترین کاربرد را برای کسی دارد که از قبل حجم معاملاتی قابل توجه و سیستم مشخص دارد. در چنین شرایطی بازگرداندن بخشی از هزینه بدون تغییر رفتار میتواند نتیجه خالص را بهبود دهد. برای معاملهگر کمحجم نیز طرح مفید است، اما نباید انتخاب بروکر را تحت تأثیر قرار دهد. امنیت، برداشت، کیفیت اجرا و تناسب نوع حساب با استراتژی اولویت بالاتری دارند.
در نهایت، بهترین طرح ریبیت لزوماً طرحی نیست که بزرگترین درصد را نمایش میدهد. باید پرسید هزینه خام حساب چقدر است، مبلغ بازگشتی چگونه محاسبه میشود، چه زمانی واریز میشود و بعد از آن هزینه خالص به چه عددی میرسد. اگر این چهار سؤال پاسخ روشن داشته باشند، معاملهگر میتواند ریبیت بروکرها را بهصورت عددی و واقعی مقایسه کند و از آن بهعنوان ابزار کاهش هزینه استفاده کند، نه انگیزهای برای معامله بیشتر.