پناه بردن به رویا در دنیایی بی‌شفقت/ وقتی تنهایی‌مان قابل تقسیم با دیگری نیست، چه باید کرد؟/ تسلیت امیرحسین ثقفی به داغداران

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فیلم سینمایی زندگی کوچک کوچک به نویسندگی و کارگردانی امیرحسین ثقفی و تهیه‌کنندگی پدرش علی‌اکبر ثقفی، روز شنبه ۱۸ بهمن‌ماه در پردیس سینما گالری ملت (سینمای اهالی رسانه در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر) به نمایش درآمد.

نشست خبری این فیلم پس از نمایش آن با حضور امیرحسین و علی‌اکبر ثقفی و همچنین محمد دارایی، مدیر فیلمبرداری و حبیب سیف‌اللهی، بازیگر برگزار شد. رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی ازجمله حاضران در این نشست بود. 

در خلاصه داستان زندگی کوچک کوچک که در لوکیشنی واقع در جایی میان نطنز و کاشان فیلم‌برداری شده آمده است: با تنهایی‌مان چه کار کنیم. وقتی نمی‌شود آن را با دیگران تقسیم کرد. باید به رویا پناه برد. شاید تنها راه رها شدن از این تنهایی رویاپردازی است. با رویاهایمان چه کنیم. آن را بادیگران تقسیم کنیم. رویای کودکان تنهای این سرزمین را…

فیلمی براساس داستانی از غلامحسین ساعدی 

امیرحسین ثقفی، نویسنده و کارگردان زندگی کوچک کوچک، صحبت‌های خود را با تسلیت به خانواده‌های داغدار آغاز کرد. 

او در ادامه به ساخت زندگی کوچک کوچک براساس داستان کوتاه بازی تمام شد اثر غلامحسین ساعدی، اشاره کرد. 

امیرحسین ثقفی، در پاسخ به سوالی در مورد نمادها و نشانه‌های فیلم زندگی کوچک کوچک، توضیح داد: من از فیلم اولم، ناکجاآباد، تاکنون به دنبال ارجاع دادن مخاطب به نمادها و نشانه‌هایی فرامتنی نبوده‌ام. درواقع هرچه می‌بینید همان است که در فیلم می‌گویم. اما اگر بخواهم به نکته‌ای اشاره کنم از این قرار است: در برهه‌ای از زمان ابراهیم و اسماعیل هر دو قربانی خشونت می‌شوند.

او ادامه داد: آدم‌های قصه ما در نیازهای اولیه‌شان مانده‌اند اما توماج، پسربچه فیلم، با رویاپردازی اتوپیایی برای خود ساخته و پرداخته است و آن رسیدن به دریاست، حتی اگر هیچ‌گاه محقق نشود. 

ثقفی در پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران در مورد خشونت پدر در فیلم زندگی کوچک کوچک گفت: به عقیده من بحران امروز ما، نه بحران فقر که بحران شفقت است. شفقتی که در غیابش شاهد اعمال خشونت از سوی حاکمیت و جامعه هستیم. ابراهیم و اسماعیل، پدر و پسر فیلم زندگی کوچک کوچک قربانی بحران شفقت می‌شوند. 

۲۴۲۲۴۲