18 فوریه 2020
فوریه 18, 2020

معرفی گیاهان گوشتخوار

0 دیدگاه

معرفی گیاهان گوشتخوار

گیاهان گوشتخوار، از جمله گیاهانی محسوب می شود که برخی یا بسیاری از مواد مغذی خود را از تله گذاری و مصرف جانوران و آغازیان مانند حشرات و بندپایان دیگر بدست می آورند.
گیاهان گوشتخوار، از جمله گیاهانی محسوب می شود که برخی یا بسیاری از مواد مغذی خود را از تله گذاری و مصرف جانوران و آغازیان مانند حشرات و بندپایان دیگر بدست می‌آورند.

گیاهان گوشتخوار در مناطقی که در آن خاک نازک و یا دارای فقر غذایی است، به ویژه نیتروژن، مانند مانداب اسیدی و با outcroppings سنگی سازگار به نظر می رسند، رشد می کنند.

پدیده گوشت خواری (carnivory) واقعی به طور مستقل در ۵ مسیر مختلف تکامل گیاهان گلدار، توسط بیش از ده‌ها جنس دیده شده‌ است.

گیاهان گوشتخوار از جمله گیاهان عجیب، جذاب و زیبایی هستند که گونه های متفاوتی دارند.

به خاک ضعیف و بدون مواد مغذی نیاز دارند و آبیاری اونا بهتره با آب مقطر انجام بشه و خاکشون همیشه باید نمدار باشه چرا که رطوبت نقش مهمی در سلامتی این گیاهان داره

این گیاهان مواد مغذی خودشان را از طریق شکار حشرات به دست می آورند به همین دلیل اگر در خاک قوی کاشته باشند خراب می شوند چون ریشه هابشان توانایی جذب چنین موادی را ندارد.

این گیاهان با ترشح شیره و بو حشرات را به سمت خودشان جذب و بعد آن ها را شکار می کنند.

این موضوع شامل حدود ۶۳۰ گونه‌ است که جذب و شکار حیوانات، تولید آنزیم‌های گوارشی و جذب مواد مغذی در آن‌ها دیده می‌شود.

علاوه بر این، بیش از ۳۰۰ گونه گیاهی گوشتخوار اولیه (protocarnivorous) برخی از این خصوصیات را نشان می‌دهند.

پنج مکانیسم تله گذاری اساسی در گیاهان گوشتخوار؛ تله Pitfall (گیاهان پارچ)؛ در این تله شکار به وسیلهٔ برگ لوله شده که حاوی استخری از آنزیم های گوارشی یا باکتری است شکار می‌شود.

تله Flypaper؛ استفاده از لعاب چسبنده، تله Snap؛ استفاده از حرکات سریع برگ، تله Bladder که با مکش باعث ایجاد خلاء درونی در طعمه می‌شود، آن را شکار می‌کند، pot– Lobster نیروی تله باعث حرکت طعمه به سمت اندام گوارشی با پرز‌های درونی می‌شود.

این تله‌ها بسته به اینکه آیا حرکت شکار به گرفتن آن کمک می‌کند یا نه ممکن است فعال یا غیرفعال باشند. به عنوان مثال، Triphyophyllum دارای کاغذ سمی مگس کش غیرفعال است که ترشح آب لیز می‌کند، اما برگهایش رشد نمی‌کنند یا در پاسخ به جذب طعمه حرکت نمی‌کنند. در همین حال، sundews دارای یک تله کاغذ سمی مگس کش فعال هستند که برگ‌ها تحت تأثیر اسید سریع رشد می‌کنند که سلول‌ها بدون تقسیم سلولی انفرادی گسترش می‌یابند. افزایش سریع اسید اجازه می‌دهد تا sundew tentacles خم شوند و به حفظ و هضم طعمه کمک کنند.

گیاه پارچ یا نِپِنتیس | Nepenthes

گیاه پارچ، یک نوع گیاه گوشتخوار است که تاکنون شناخته شده و در جنگل های بارانی جنوب شرقی آسیا دیده می شود و ساقه های بلند آن تا ۴۵ متر رشد می کند. کوزه های این هیولا، پهنایی تا حدود نیم متر می رسند و گفته می شود که می تواند حدودا ۳٫۷ لیتر مایع را درون خود جای دهد. قربانیان اصلی این گیاه، حشرات و قورباغه های کوچک هستند، اما در برخی از مواقع، موش ها هم می توانند غذای گیاه پارچ شوند. با اینکه این گیاه غول پیکر، تهدیدی برای انسان محسوب نمی شوند، اما انسان ها برای او تهدید بزرگی هستند! مردم محلی یاد گرفته اند که پارچ یا به اصطلاح کوزه این گیاه را جدا کرده و برای پخت برنج از آن استفاده کنند. آن ها همچنین از ساقه های آن مانند طناب برای بالا رفتن استفاده می کنند.

آشنایی با گیاهان گوشتخوار, گیاهان گوشت خوار
قربانیان اصلی گیاه پارچ یا نِپِنتیس، حشرات و قورباغه های کوچک هستند

گیاه کوزه ای کالیفرنیا یا سوسن کبری (Darlingtonia) :

دارلینگتونیا darlingtonia در باتلاق ها و با آب باران رشد می کند و به طور کلی از گونه های نادر و کمیاب است. قسمت بالای برگ که به رنگ قرمز و صورتیست، حشره را جذب خود می کند و دو برگ نیش مانند جلوی تله با ترشح شکر و مواد معطر به جذب حشره کمک می کند.

حشره بعد از جذب شدن از در ورودی تله به داخل میرود و همانطور که در شکل پیداست شفاف بودن گیاه باعث می شود حشره آسمان را ببیند و برای فرار به سمت بالا پرواز کند داخل تله‌ی گیاه سطوح واکسی و چسبنده و دارای کرک های روبه جهت مخالف هستند و هنگامی که حشره از فرار خسته شود و روی آنها بشیند دیگر امیدی به زنده ماند آن نیست !در قسمت پایین گیاه عمل هضم شروع می شود و قسمت های نرم حشرات توسط اسید های آمینه و شیره معده هضم می شود و قسمت های سخت آن دفع می شود.

گیاهان گوشتخوار,معرفی گیاهان گوشتخوار
دارلینگتونیا در باتلاق ها و با آب باران رشد می کند

ونوس حشره خوار dionea

ونوس حشره خوار یکی از شناخته شده ترین گیاهان گوشتخوار به شمار می آید که عمدتا از حشرات و نیز تنندگان تغذیه می کند. این گیاه در مردابهای سواحل شرقی آمریکا می روید و از جمله گیاهانی است که می توان در گلخانه نیز پرورش داد.

تله این گیاه از دو برگ تشکیل شده که مانند کفه های صدف باز و بسته می شوند. به محض اینکه حشره ای محرکهای درخشان این برگها را لمس کند، تله بسته می شود و تا زمان هضم حشره، بسته باقی می ماند.

این گیاه از آن دسته گیاهانی است که میتواند بشمارد یعنی ۳ عدد کرک در وسط تله گیاه تعبیه شده که با برخورد به این ۳ کرک تله بسته میشود حتی اگر دو کرک تکان بخورد هم بسته نخواهد شد. ازین جهت گیاه حرکات طعمه را می‌شمارد که از حضور و شکار وی مطمئن شود.

تله های این گیاه فقط ۳ الی ۴ بار میتواند تا قبل از مردن و سیاه شدن شکار کند پس نباید هرگز با مداد یا دست و خودکار و برس بیخودی انرژی گیاه را تلف کنیم.نگهداری این گیاه در منزل راحت بوده و فقط به جای روشن و خاک خیس و البته ضعیف و اسیدی و رطوبت بالا اشاره کرد. برای ایجاد شرایط رطوبت کاشت آن در تراریوم توصیه می شود.